درک شما از واقعيت­ها به نگرش شما وابسته است. شما جهان را با قالب ذهنی خود ادراک می­کنيد و عباراتی نظير: "امروز براستی روز خوبی است" و يا "امروز واقعا روز بدی است" تنها معرف آب و هوای درونی شماست و با واقعيت فاصله دارد. هر روز از زندگی شما بر حسب اينکه درباره آن چگونه قضاوت می­کنيد می­تواند خوب و يا بد باشد. حال با اين اوصاف چند بار در روز عقايد خود را در قالب حقايق مطرح می­کنيد؟ به ياد داشته باشيد که خواه در عقايد خود تجديد نظر کنيد و خواه نه، حقايق همانگونه که تاکنون بوده­اند، همچنان بر زندگی شما حاکم خواهد بود. بنابراين برای کاهش تنش­های روزانه ناشی از عدم تميز واقعيت و قضاوت، نکات زير را به خاطر داشته باشيد:

1- چرخ گردون در قبال شادمانی و نشاط و ساير موهبت­های نيکو به شما مديون نيست. گرايش و اعتقادات شما مبنی بر اين که قرار است روزگار نيکبختی و شادمانی را برايتان تدارک ببيند، در آفرينش آنچه برای زندگی شخصی خود می­خواهيد شما را دچار مشکل می­کند. بنا­براين به توانايي­های باطنی خود اعتماد کنيد و بر آنچه که در حيطه اختيار و توان شماست تاثير گذاريد و هرگز انتظار نداشته باشيد که همه چيز بر حسب ميل و خواسته شما متحقق شود.

2- هيچ چيز در جوهر بد نيست. اين طرز تلقی ماست که صفت بد را برازنده چيزی می­شناسد و مانع از آن می­شود که آن را بدرستی تجربه کنيم. چنانچه تاکنون با طبقه بندی خوب و بد آلت دست قرار گرفته­ايد، از امروز با خود عهد کنيد که از واژه­های متضادی چون سالم، معيوب، قانونی، غير قانونی، موثر، بی­تاثير، عملی و غير عملی که معطوف به واقعيت­هاست و از مفهومی واقعی برخوردار است استفاده کنيد. 

3- برای اينکه ذهن خود را توانای پرداختن به دشواری­های بيشمار زندگی کنيد، بايد خود، ديگران و رويدادها را همانگونه که هست و نه با چشمانی آکنده از پيش­داوری، نظرات و عقايد مشاهده کنيد.

4- اين باور را در خود تقويت کنيد که می­توانيد طرز تلقی خود را نسبت به هر چيز تغيير دهيد. درصدد نباشيد که کارها و عملکرد­های ديگران را با معيارهای ويژه خود بسنجيد و اصلاح کنيد.

5- برای ادراک حقايق بايد الگوی ذهنی خود را کنار بزنيد و به بيرون گام برداريد. برای اينکه اتاق حقير، خود را رها ساخته و وقايع جهان را آنگونه که هست درک کنيد، ضرورت دارد که از عقايد گمراه کننده و زيان­آور دست بشوييد.

6- ناراحتی و اندوه در قبال پديده­هايي که قابل تغيير نيست و به واقعيت پيوسته است، جز تباهی و اتلاف انرژی فرجامی ندارد .