شرح وظایف تکنسین اورژانس

شرح وظایف تکنسین اورژانس

 

1. حضور بموقع در شیفت کاری
2. آمادگی کامل برای انجام ماموریت در هر ساعت شیفت کاری
3. سرعت عمل در اعزام به ماموریت
4. پوشیدن یونیفرم مصوب اورژانس در تمام ساعات کاری(شلوار مشکی-کفش مشکی-پیراهن سفید با نصب آرم بازو و آرم سینه و رعایت ظاهر آراسته و مرتب
5. داشتن حسن خلق و همکاری لازم با عزت و احترام به بیمار و خانواده اش)
6. رعایت دقیق وظایف حین انجام ماموریت و برخورد علمی با بیمار و بیماری
7. گرفتن I.V Line از تمامی بیماران اعزام به بیمارستان
8. معاینه دقیق بیماران،کنترل علائم حیاتی و شرح حال گیری مناسب و مشاوره با پزشک مرکز(در کدهای فاقد پزشک)
9. اجرای کامل دستورات داروئی و غیر داروئی صادره از پزشک مرکز(در کدهای فاقد پزشک)
10. پرهیز از هرگونه درمان بدون هماهنگی با پزشک مرکز
11. رعایت تمامی موازین آموزش دیده مربوط به چگونگی حمل بیمار و مدیریت بیماران تا رسیدن به مرکز درمانی
12. حضور مداوم و موثر بر بالین بیماران در کابین عقب آمبولانس(در زمان حمل بیمار)
13. در کدهای واجد پزشک حضور پزشک و پرستار یر بالین بیمار در کابین عقب در زمان انتقال الزامی است در صورت کمبود جا یا محدودیت خاص و عدم امکان حضور بیش از یک نفر در کابین بیمار  حضور پزشک الزامی است.
14. کنترل کامل جامبک دارویی و CPR با کیت احیاء طبق چک لیست،هر روز صبح در شروع کار
15. جایگزینی و کنترل مجدد داروها و تجهیزات به محض بازگشت از ماموریت به منطقه
16. جایگزینی اکسیژن سانترال و پرتابل به محض تمام شدن در هر ساعت از شبانه روز
17. حفظ اموال دولتی و دقت در نگهداری از تجهیزات
18. نصب اتیکت شناسایی در سمت چپ سینه با عنوان(مرکز اورژانس مازندران) همراه با نام و نام خانوادگی فرد و سمت
19. خروج از منطقه با آمبولانس بدون هماهنگی با  مرکز ارتباطات و مراکز پیام به هر علت غیر قانونی میباشد
20. خودداری از دریافت هرگونه وجه از بیمار و خانواده او هر چند که با رضایت آنان باشد
21. عدم توصیه بیمارستان خصوصی یا پزشک خاص یا آمبولانس خصوصی به بیمار و خانواده وی
22. چک کردن آب و روغن آمبولانس هر روز صبح در آمبولانسهای فاقد راننده
23. تحویل گرفتن آمبولانس از شیفت قبل و ثبت در دفتر تحویل و تحول کد
24. ثبت گزارش نقایص فنی کد-تصادفات احتمالی-نقایص آلارم و چراغ گردان در دفتر تحویل و تحول همراه با ذکر تاریخ و امضاء
25. ثبت موارد کمبود تجهیزات داروئی و غیر داروئی آمبولانس و نقص فنی تجهیزات در دفتر تحویل و تحول با ذکر تاریخ و امضاء
26. شرکت درجلسات آموزشی مرکز طبق برنامه ابلاغی از مرکز
27. شرکت و مشارکت فعال در جلسات علمی که با هماهنگی مسئول منطقه برگزار میشود
28. تعامل و همکاری لازم با مرکز ارتباطات و مراکز پیام
29. انجام ماموریتها محوله از طرف مرکز ارتباطات و مراکز پیام و پرهیز از هرگونه مجادله با این مرکز بدیهی است در صورتیکه همکاران عزیز هر گونه ایرادی نسبت به عملکرد این مرکز دارند یا مشاهده برخورد ناشایست از طرف این مرکز مورد را مکتوب کرده(با ذکر زمان و نام اپراتور)در دفتر گزارش منطقه بصورت گزارش در اختیار مسئول منطقه گذاشته تا به اداره تکنسینها ارسال و پیگیری کامل انجام گیرد(موارد ذکر شده در ارتباط با همکاران 50-10 نیز صادق می باشد.)
30. انجام مشاوره پزشکی با پزشکان مرکز ارتباطات حتی المقدور از طریق تلفن(جهت کاهش ترافیک بیسیم)
31. هماهنگی با پذیرش در اعزام بیماران به بیمارستان بدیهی است اصل بیمار 99-10 نزدیکترین مرکز درمانی پابرجا است.(-CPR-شوک-پره شوک خونریزی و غیر قابل کنترل)
32. اطمینان از صحت و سلامت تجهیزات و عملکرد آنها قبل از شروع به کار(لارنگوسکوپ-ساکشن-مانومتر اکسیژن-برانکارد-اسکوپ-carrying chair-آمبوبک-کانکشن آمبو-ماسک آمبو- و...)
33. تحویل دقیق بیمار به مرکز درمانی اخذ امضاء و مهر ارجاع از بیمارستان
34. خودداری جدی از انتقال بیماران به مراکز درمانی خصوصی مگر در موارد استثنائی با هماهنگی کامل پذیرش و اخذ امضاء از بیمار یا بستگان وی مبنی بر سلب مسئولیت از اورژانس در مورد پذیرش بیمار از طرف مراکز درمانی خصوصی
35. رعایت دستوراتSenior در کدهای فاقد پزشک(پرستار ارشد هر آمبولانس مسئولیت نظارت بر عملکرد تکنیسین همراه را عهده دار میباشد.)
36. رعایت کامل دستورات پزشک در آمبولانسهای واجد پزشک
37. رعایت اصول بهداشتی و نظافت پایگاه و آمبولانس بخصوص در ساعات غیر اداری و تعطیلات
38. مشارکت فعال در حمل و نقل بیماران
39. اعلام نیازهای آموزشی خود و همکاران به مسئول منطقه جهت انتقال به اداره محترم تکنسینها
40. حضور فعال و مداوم در استقرار طبق برنامه ابلاغی از اداره محترم تکنسینها
41. تکمیل فرم ماموریت با دقت کامل و ثبت اطلاعات مورد نیاز
42. همکاری با سازمانهای مرتبط با نوع ماموریت مثل آتش نشانی،نیروی انتظامی و ... با هماهنگی ارتباطات و مراکز پیام
43. عدم ترک منطقه در ساعات شیفت کاری
44. رعایت کامل اصول راهنمایی و رانندگی بخصوص در حین بازگشت از ماموریت
45. حین بازگشت از ماموریت در صورت مشاهده تصادف مصدوم-یا تقاضای کمک از طرف افراد،کمک به این افراد از وظایف ماست که با هماهنگی و اطلاع مرکز ارتباطات و مراکز پیام انجام گردد.
46. انجام امور محوله از طرف مسئول محترم منطقه و شیفت

 

چگونگی شستشوی موها

یکی از سئوالاتی که زیاد از متخصصان پوست و مو می‌پرسند، چگونگی شستشوی موهاست:

بهتر است موها را با صابون شست یا شامپو؟ با شامپوی ایرانی یا خارجی؟ هر روز یا یک روز در میان؟ با چنگ زدن یا به آهستگی؟

در سال‌های گذشته و برای مدت زمانی طولانی، مواد تمیزکننده ی مو و پوست معنایی به جز صابون نداشت و می‌دانیم که این ماده دارای ضعف‌های زیادی است، مثلا صابون در آب سخت به خوبی کف نمی‌کند و باعث بر جای گذاشتن یک لایه چرب ناخوشایند روی موها می‌گردد که ظاهری بی‌جان و بی‌روح را به موها می دهد.

اما مواد حالت‌دهنده و پاک‌کننده موجود در شامپو، مو و کف سر را تمیز می‌کنند و باعث شانه شدن راحت‌تر موهای خیس و افزایش حجم آنها بدون ایجاد الکتریسیته ساکن در زمان خشک شدن می‌شوند.

 

شامپو از چه اجزایی تشکیل شده است؟

70 تا 80 درصد شامپو را آب تشکیل می‌دهد. بقیه مواد موجود در آن شامل موارد زیر است:

* مواد پاک‌ کننده: علت اصلی استفاده از شامپو، بهره‌گیری از خاصیت پاک‌کنندگی و تمیزکنندگی آن است. سبوم یا همان چربی روی مو و کف سر، توسط سورفاکتا‌نت‌ها برداشته می‌شوند. در واقع سورفاکتانت‌ها موادی در شامپو هستند که با ایجاد کف، باعث پاکیزگی مو می شوند.

سورفاکتانت‌ها از اسیدهای چرب مشتق می‌شوند. اسیدهای چرب، موادی طبیعی هستند که از منابع مختلف گیاهی یا حیوانی به دست می‌آیند. امروزه این منابع شامل روغن نارگیل، روغن هسته خرما یا روغن دانه سویا است. مواد دیگری نیز برای افزایش قوام شامپوها مورد استفاده قرار می‌گیرند، مانند متیل‌سلولز.

* مواد حالت‌دهنده: این مواد علاوه بر کم کردن آثار منفی سورفاکتانت‌ها، باعث افزایش حالت‌پذیری و بهبود و ضعیت موها م شوند. این عوامل عبارت‌اند از: پلی‌مرها، سیلیکون‌ها و آمین‌اکسیدها.

* مواد دلپذیرکننده: شامل رنگ ها، اسانس‌ها و عوامل صدفی‌کننده است.

* مواد نگهدارنده: به علت این که قسمت عمده شامپوها را آب تشکیل می‌دهد، برای پیشگیری از فساد شامپو توسط میکروب‌ها و قارچ‌ها لازم است مواد نگه‌دارنده نیز به شامپوها اضافه شود. در گذشته از موادی مانند فرم آلدیید استفاده می‌شد که به دلیل سرطان‌زایی مصرف آن ممنوع شده است. یکی از عللی که باعث می شود بعضی افراد به برخی شامپوها حساسیت نشان ‌دهند، آلرژی به مواد نگه‌دارنده آنهاست.

* مواد فعال با خواص طبی: برخی شامپوها دارای خواص طبی هستند مانند شامپوهای ضد ‌شوره که حاوی سلنیوم سولفید، پیریتویین ‌زینک، کلیمازول یا کتوکونازول هستند.

تعدادی از شامپوها حاوی پانتول می‌باشند که در رشد و افزایش رطوبت مو ارزشمند است.

گاه عصاره‌های گیاهی مانند گزنه، آلوئه‌ورا، رزماری (اکلیل کوهی)، نعناع، فلفل، رازیانه، بابونه، سدر، روغن بادام، روغن زیتون، جوجوبا، مریم‌گلی، برنج، گندم، عصاره انار و زعفران نیز به شامپوها اضافه می‌شوند.

 

چه کسی؟ چه شامپویی؟

در مورد اینکه هر فرد باید از چه شامپویی استفاده کند، باید گفت که این انتخاب بستگی به عوامل متعددی دارد؛ مثلا آیا فرد مبتلا به شوره سر می‌باشد یا خیر؟ آیا از بیماری‌ خاصی در کف سر رنج می‌برد یا خیر (مثلا عده‌ای از افراد مبتلا به بیماری پسوریازیس کف سر بوده و پوسته‌های فراوانی در کف سر دارند)؟ آیا موهای فرد چرب، خشک یا معمولی است؟ آیا فرد موهایش را رنگ کرده است یا خیر؟

اگر به برچسب شامپوها دقت کرده باشید، روی آنها نوشته شده مخصوص موهای چرب، خشک، معمولی یا موهای آسیب‌دیده و رنگ شده. این ویژگی‌ها را بر اساس ترکیبی از سورفاکتانت‌ها و مواد نرم‌کننده، به دست می‌آورند و بهتر است هر فرد بر اساس نوع مویش، شامپوهای مخصوص آن مو را انتخاب نماید؛ مثلا اگر موهای شما چرب است، شامپوی مخصوص موهای چرب، چربی سر شما را بهتر پاک خواهد کرد. ولی اگر موهای خشکی داشته باشید و از شامپوی موهای چرب استفاده کنید، موهایتان شدیدا خشک و غیرقابل شانه زدن خواهد شد.

به طور معمول، اگر موهای معمولی دارید، توصیه ما شستشوی یک روز در میان موهاست.

 

چنگ‌زدن موها

مو عمدتا از مواد کراتینی مرده تشکیل شده است، بنابراین کوتاه کردن مو ، تاثیری روی سلول‌های فعال موجود در فولیکول مو و رشد و بهبود عملکرد آنها ندارد، ولی کشیده شدن موها، روی سلول های فولیکول اثر دارد، به همین دلیل شستن موها باید به آرامی انجام شود، نه با شدت و نیازی به چنگ زدن موها در موقع شستن نیست.

به همین ترتیب ، خشک کردن مو هم باید به آرامی انجام شود. به خصوص افرادی که موهای تنک یا نازک دارند، باید در خشک کردن موها دقت کافی داشته باشند و موها را به آرامی با حوله خشک کنند و حوله را به پوست سرشان نمالند.

از شستن موها با آب خیلی داغ نیز باید پرهیز کرد، زیرا شستن مکرر موها با آب خیلی داغ، به آنها آسیب می‌رساند.

شامپو نباید وارد چشم شود (حتی شامپوهای ملایمی که باعث سوزش چشم نمی‌شوند) و باید به‌ طور کامل از روی سر شسته شوند، زیرا باقی ماندن شامپو حتی به مقدار کم روی سر باعث التهاب پوستی می‌شود. به همین دلیل بهتر است بعد از شامپو زدن، موها را به مدت سه یا چهار دقیقه آبکشی کرد.

دکتر بهروز باریک ‌بین - متخصص پوست ‌و ‌مو

تبیان